เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 444 ตอนพิเศษ หากเกิดในยุคโบราณ 12
เช้าตรู่ในภูเขาท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น หมู่ไม้มีหมอกบาง ๆ ลอยขึ้นมา ไม่เห็นความว้าเหว่แม้สักนิด แลไปไกลสุดสายตาล้วนเป็นความกว้างใหญ่ไพศาล
แว่วมีทำนองเพลงหนึ่ง ลอยมาจากนอกป่าที่ถูกหมอกขาวปกคลุมอยู่ไกล ๆ อย่างเชื่องช้า
ทำนองนั้นราวกับร้องออกมาโดยพลันเมื่อเกิดอารมณ์ ไร้การจำกัด ไม่มีสิ่งผูกมัด แฝงไว้ด้วยความองอาจ
เฟิงสวินครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ ก้าวเท้าไปตามเสียงนั้น
ยิ่งเข้าใกล้ เสียงก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
ได้ยินชายผู้นั้นร้องว่า “วิถีเขียวกลางฟ้าฤดูใบไม้ร่วงสูงลิ่ว เอนกายหนุนรากสนใต้แสงจันทร์ หลับตาหนึ่งคืนตื่นก็สว่าง”
“ไม่รู้จักเล่ห์กลและการคำนวณ ไม่มีเกียรติและความอัปยศ ดำรงชีวิตอย่างสงบ เมื่อพบกัน มิใช่เซียนก็คือผู้บำเพ็ญมรรคา นั่งนิ่งสนทนา ‘คัมภีร์หวงถิง’”
เขาเดินต่อไปข้างหน้า ทะลุผ่านผืนป่าหนึ่งแล้วเงยตามองไป ถึงได้รู้ว่าเป็นอิ้งปู้สือ
อิ้งปู้สือเอนกายนั่งอย่างสบายอยู่บนหินเขียวก้อนหนึ่ง มือแกว่งน้ำเต้าใส่เหล้าใบหนึ่ง ศีรษะขยับเบา ๆ ตามทำนอง ฮัมเพลงอย่างเนิบช้า