กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 293 พิรุณชำระพฤกษากับที่คั่นหนังสือ
ข้างนอกฝนหนักกว่าเมื่อครู่ สายฝนสานกันเป็นตาข่ายโปร่งแสง กระทบชายคากระเบื้องและใบไม้ เกิดเสียงเบา ๆ ต่อเนื่องไม่ขาดสาย
ทิวเขาทั้งใกล้ทั้งไกลจมอยู่ในหมอกฝนพร่ามัว เค้าโครงละเลือนกลายเป็นสีม่วงอมดำอันนุ่มนวล
คนโบราณมักมีความเคารพอันอ่อนโยนต่อสายฝน เรียกมันว่าฝนทิพย์ ว่าวารีศักดิ์สิทธิ์ มองมันเป็นของกำนัลที่ฟ้าดินประทานลงมา
ส่วนสายฝนที่มาเยือนตรงตามกำหนดและชะล้างหมู่พฤกษาในช่วงเดือนห้าเดือนหกตามปฏิทินจันทรคตินี้ ยังมีชื่อที่ไพเราะเป็นพิเศษอีกชื่อหนึ่ง นั่นคือ พิรุณชำระพฤกษา
สายฝนคือสายใยที่เชื่อมฟ้ากับดิน หยดร่วงจากปลายเมฆสู่ผืนแผ่นดิน ระหว่างทางก็ชะล้างพฤกษาเขียวขจีทั่วทั้งภูเขาให้สดใสราวกับเพิ่งเกิดใหม่