เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 แยมผลไม้กับวิดีโอคอล
กลับมาถึงลานบ้านเล็ก อิ้งซ่งสือถูกฝูงหมาตัวน้อยวิ่งกระโดดล้อมหน้าล้อมหลัง เธอเดินไปกลับอยู่หลายรอบกว่าจะขนพัสดุทั้งหมดเข้าครัวได้
บนโต๊ะอาหารไม่นานก็แกะกล่องผลไม้สดออกมาหลายกล่อง ลูกแอปริคอตกลมกลึงน่ากินสีเหลืองทอง เปลือกผลเปล่งประกายนวล ๆ สีน้ำผึ้ง ให้กลิ่นหอมหวานสดชื่น ส่วนเชอร์รี่ลูกเต็มอิ่มทุกลูก แดงราวกับชุบชาดทาแก้ม เปลือกมันวาวจนสะท้อนแสงได้
อิ้งซ่งสือคัดมาบางส่วนล้างน้ำสะอาด ๆ ก่อน ใส่ลงตะกร้าสานไม้ไผ่ แล้วเลื่อนไปวางข้างมือไป๋เยว่กวงให้กินเล่นก่อน
ไป๋เยว่กวงหยิบเชอร์รี่ลูกอวบขึ้นมาลูกหนึ่ง ยัดเข้าปากอิ้งซ่งสือก่อน แล้วถึงได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปผลไม้บนโต๊ะ พลางยิ้มพูดว่า “ฉันบอกพ่อกับแม่หน่อยว่าพัสดุมาถึงแล้ว”
อิ้งซ่งสือเขยิบเข้าไปใกล้ ๆ ตามจังหวะ ให้ไป๋เยว่กวงช่วยอัดข้อความเสียงส่งไปให้ “ขอบคุณคุณอาคุณน้าค่ะ พอแกะกล่องออกมาผลไม้ยังสดมาก ๆ เลย เย็นนี้หนูจะเอาพวกนี้ทำกับข้าวให้เยว่กวงกินค่ะ”
แกะผลไม้เสร็จแล้ว อิ้งซ่งสือถึงได้เริ่มแกะพัสดุที่ตัวเองซื้อมา