กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 สมาชิกกับผลไม้
ในห้องส่วนตัวไม่มีอาการเกร็งเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว เหลือเพียงเสียงชามกับตะเกียบกระทบกันเบา ๆ และเสียงพูดคุยกันเป็นครั้งคราว
ทุกคนกินกันไม่เร็ว แต่ก็ไม่เนิบช้า เพราะต่างจำได้ว่าช่วงบ่ายยังมีธุระ
ไม่นานนัก อาหารบนโต๊ะก็เกือบหมด อิ้งซ่งสือเตรียมลุกไปจ่ายเงิน โจวเยวี่ยรีบลุกขึ้นแย่งจ่าย แต่ถูกอิ้งซ่งสือกดไหล่ไว้พร้อมยิ้ม “มื้อนี้ฉันกับเจียงเฉิงนัดกันไว้ว่าจะเลี้ยงเอง”
โจวเยวี่ยเหมือนปลาไนใหญ่ที่กดไว้ไม่อยู่ รีบลุกขึ้นยืนอย่างเร็ว “ซ่งสือ กับผมยังต้องเกรงใจอะไร เงินผมก็เหมือนเงินเธอ”
อิ้งซ่งสือต้านเขาไม่ได้ จึงต้องเดินไปที่เคาน์เตอร์ด้วยกัน