กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ป่าไผ่กับเล้าเป็ด
กลางเขาซ่อนป่าไผ่ลำใหญ่ที่มองไปไม่เห็นจุดสิ้นสุดไว้แห่งหนึ่ง
ไผ่เขียวทอดยาวจรดฟ้า พอลมพัดมาก็พลิกเป็นคลื่นเขียวซ้อนชั้น ใบไผ่เสียดสีกันส่งเสียงซู่ซ่า
อิ้งซ่งสือพาโจวเยวี่ยกับเฟิงสวินเดินเข้าไปในป่าไผ่ ชี้รอบ ๆ อย่างคุ้นเคยและแนะนำว่า “แถวนี้เป็นไผ่ลำใหญ่ทั้งหมด ปีก่อน ๆ พอถึงฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูหนาว ฉันต้องไปที่ตัวอำเภอเพื่อเชิญคนงานมืออาชีพมาทำการตัดแต่งดูแลป่าไผ่”
ถึงแม้เขาหลายลูกที่เธอรับช่วงดำเนินการส่วนใหญ่จะปล่อยให้เติบโตตามธรรมชาติ แต่การดูแลป่าเขาในแต่ละปีก็ยังต้องใช้เรี่ยวแรงของเธอไม่น้อย
โจวเยวี่ยไม่เคยสัมผัสเรื่องพวกนี้เลย เขายื่นมือไปลูกลำไผ่เรียบตรง สีหน้าล้วนอยากรู้อยากเห็น “ไผ่กำลังโตดี ๆ ทำไมต้องตัดทิ้งด้วย?”