เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 งีบกลางวันกับข้อเสนอ
ตอนที่อิ้งซวี่ไป๋กับเฟิงสวินเดินกลับมาถึงลานบ้านเล็กตามทางเดินแคบในภูเขา รอบด้านเงียบสงัด
แสงแดดยามบ่ายอ่อนโยนอบอุ่น ไม่มีลมไม่มีสิ่งรบกวน ดอกไม้ต้นไม้ในลานบ้านต่างจมอยู่ในความเนือยง่วงชวนให้เผลอหลับ
อิ้งซวี่ไป๋แยกกับเฟิงสวินที่ลานเรือนกลาง เขาค่อย ๆ ดันประตูห้องเปิดออก แล้วนั่งลงข้างเตียง
ซูเหอเดิมทีกำลังหลับตาพริ้ม พอได้ยินเสียงของอิ้งซวี่ไป๋ก็ยื่นมือกอดเอวเขาแบบมึน ๆ ถามเบา ๆ ว่า “คุยกับเฟิงสวินจบแล้วเหรอ? เขามีคุณสมบัติพอจะเป็นน้องเขยของเธอไหม?”
“คำว่าน้องเขยมันเร็วเกินไป ตอนนี้ยังอีกยาวไกล แต่ก็คุยจบแล้วจริง ๆ ตอนนี้ยังหาที่ติไม่ได้สักอย่าง ผมมอบหมายภารกิจให้เขาหนึ่งอย่าง ต่อไปต้องดูผลงานเขา” ปลายนิ้วของอิ้งซวี่ไป๋แตะแก้มอุ่น ๆ ของเธอเบา ๆ