ตอนที่ 602 ออกจากทุ่งน้ำแข็ง พักฟื้นและเก็บเกี่ยวผลประโยชน์

ตอนที่ 602 ออกจากทุ่งน้ำแข็ง พักฟื้นและเก็บเกี่ยวผลประโยชน์

พายุหิมะที่พัดโหมกระหน่ำค่อย ๆ สลายตัวไป ความหนาวเหน็บเสียดกระดูกของทุ่งน้ำแข็งบรรพกาล

ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังในความว่างเปล่านับร้อยล้านมิติด้วยการเคลื่อนย้ายกฎเกณฑ์

กระแสลมโกลาหลใต้ฝ่าเท้าของหลี่หยางช่วยพยุงร่างของเขาไว้อย่างแผ่วเบา

ร่างกายพุ่งทะยานผ่านรอยพับของมิติที่ซ้อนทับกัน ถอยห่างออกมาอย่างมั่นคง

เขาพุ่งทะยานไปทางตะวันออกตลอดทาง ทุ่งน้ำแข็งสีขาวบริสุทธิ์ที่ทอดยาวนับร้อยล้านลี้เบื้องหลังค่อย ๆ หดเล็กลง

จนในที่สุดก็ถูกกลืนหายไปจนสุดขอบฟ้าแสงเหนือสีเทาหม่น

กลิ่นอายมหามรรคน้ำแข็งที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของทุ่งน้ำแข็งมิติสูงค่อย ๆ หลุดลอกออกไป

ความว่างเปล่ารอบด้านที่เคยหยุดนิ่งและแข็งตัวเริ่มกลับมาไหลเวียนอีกครั้ง

ท้องฟ้าสีเทาหม่นที่เคยกดทับและเงียบสงัดได้สลัดเมฆหนาทึบทิ้งไป