กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 348 ยิ่งใกล้บ้านยิ่งหวั่นใจ
อวี๋เจิงพูดไม่ออก ได้แต่เฝ้ามองอย่างเงียบงัน
คล้ายดั่งรอบข้างพลันไร้ซึ่งสรรพเสียง
คนผู้นั้นเดินขึ้นมา ยิ้มให้นาง “ราษฎรผู้ต่ำต้อยคารวะไทเฮา”
อวี๋เจิงยังคงนิ่งอึ้ง เป็นแม่นมหลัวที่ดึงตัวนาง “พระนาง?”
อวี๋เจิงจึงคล้ายเพิ่งตื่นจากภวังค์พลันร้องเรียก “พี่ชายสี่?”
อวี๋ลู่หมิงยังมิทันเอ่ยปาก น้ำตาของอวี๋เจิงก็ร่วงเผาะลงมาแล้ว
นางนิ่งงันไปครู่ใหญ่ ไม่อาจเอ่ยคำใดออกมาได้อีกแม้เพียงครึ่งคำ
อวี๋ลู่หมิงค่อย ๆ เดินเข้ามา ล้วงผ้าเช็ดหน้าจากอกเสื้อตนเองออกมาซับให้อวี๋เจิง
ทิงซง ตุยเสวี่ย ชิงซวง และคนอื่น ๆ คิดจะห้ามปราม ทว่าสุดท้ายก็มิได้ห้าม