กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 328 คนบาป
อวี๋เจิงมองดูนางด้วยสายตาที่ไม่ยินดียินร้าย มิได้เอ่ยสิ่งใดออกมา
มู่หรงซื่อเก็บสีหน้าแล้วก้มกราบอวี๋เจิงอีกครั้ง “ไม่ว่าอย่างไร ก้มกราบขอบพระทัยในพระคุณของพระนางเพคะ”
“ลูก ๆ ของเจ้ามาแล้ว ไปพบหน้ากันสักหน่อยเถิด นี่คือการพบหน้ากันครั้งสุดท้าย จำคำพูดของข้าไว้ เจ้ามีชีวิตอยู่ ข้าถึงจะยอมเปิดทางให้ จำได้หรือไม่” อวี๋เจิงลุกขึ้นยืน “พานางไปพบองค์ชายใหญ่กับองค์หญิงสี่ องค์หญิงสี่ยังเด็ก คอยดูไว้ให้ดี อย่าให้นางร้องไห้จนเป็นลม”
“เพคะ” ตุยเสวี่ยขานรับ
ในโถงข้างทิศตะวันตก มู่หรงซื่อถูกพาตัวมา
บนร่างกายนางไม่มีรอยแผล เพียงแต่ไม่ได้ประดับเครื่องประดับผมใด ๆ
องค์ชายใหญ่และองค์หญิงสี่เห็นนางเข้า องค์ชายใหญ่ยังพอทำใจได้ แต่องค์หญิงสี่กลับร้องไห้โฮออกมาเสียงดัง “เสด็จแม่!”