กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 327 ช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก
“องค์ชายใหญ่ เชิญท่านเสด็จเถิดเพคะ อย่าได้ให้บ่าวต้องลำบากใจในการส่งเสด็จท่านเลย”
ร่างที่คุกเข่าอยู่ขององค์ชายใหญ่สั่นเทาเล็กน้อย เนิ่นนานหลังจากนั้นเขาจึงยืดตัวตรง “ได้”
เขาลุกขึ้นยืน มองผ่านประตูอยู่เป็นเวลานานจึงค่อยหันหลังกลับ
หวังฝูมองเขา ในใจมิได้สะเทือนอารมณ์มากเท่าใดนัก
การแก่งแย่งอำนาจในราชสำนัก ย่อมต้องมีวันเช่นนี้เสมอ ผู้ที่เริ่มขึ้นในยามนี้ ล้วนเป็นผู้ที่ต้องตกรอบไปตั้งแต่แรกทั้งสิ้น
ไม่จำเป็นต้องสะเทือนใจอันใดเลยแม้แต่น้อย
หรือไม่ก็ หวังฝูได้มองเห็นกาลไกลในภายภาคหน้ามาตั้งแต่ตอนอยู่ซีเหอแล้ว ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์และภาพเหตุการณ์ในวันนี้ เขาจึงไม่รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่นิดเดียว
เมื่อได้รับการเปิดเผยเรื่องราวจากจางซื่อ การสืบหาหลักฐานหลังจากนั้นก็ง่ายดายขึ้นมาก