กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 309 ใกล้สิ้นลม
“ขอบพระทัยเสด็จแม่เพคะ”
“มิต้องขอบใจข้าหรอก เพียงจำคำของข้าไว้ แต่งงานมิใช่การทอดทิ้งเจ้าออกไปไม่ไยดี เพียงแต่เจ้าต้องไปสร้างครอบครัวเล็ก ๆ ของตนเองแล้ว ทว่าในวังก็ยังคงเป็นบ้านของเจ้าเช่นเดิม ดังนั้นวันนี้จึงมิใช่วันโศกเศร้าอันใด ห้ามร้องไห้อีกเล่า”
“เพคะ” องค์หญิงใหญ่ตื้นตันใจยิ่งนัก
“เสด็จแม่ของเจ้าพูดได้ถูกต้อง ข้าล่ะไม่ชอบฟังคำพูดประเภทลูกสาวแต่งออกไปก็เหมือนน้ำที่สาดออกไปพวกนั้นเลยจริง ๆ” ไท่หวงไทเฮาทรงแย้มพระสรวลเช่นกัน “นั่นน่ะเป็นวาจาเหลวไหลสิ้นดี!”
“เพคะ เหลนหญิงจำใส่ใจแล้วเพคะ” องค์หญิงใหญ่แย้มสรวลออกมาเช่นกัน
องค์หญิงสองที่เดิมทียังเศร้าใจอยู่บ้าง เวลานี้ก็ไม่เศร้าเท่าใดแล้ว ถูกแล้วนี่ พี่สาวมิใช่ว่าจะไม่กลับมาเสียหน่อย
ครั้นทูลลาไท่หวงไทเฮาแล้ว ขบวนคนก็มุ่งหน้าไปยังโถงประกาศราชกิจ