กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 207 พ่อลูกเอ๋ย
หลายปีมานี้จิ้นอ๋องก็มิได้อยู่ในเมืองหลวง
“เจ้าไม่เต็มใจรึ เจ้าไม่เต็มใจแล้วจะขัดขวางเกิดแก่เจ็บตายได้หรือไร” ฮ่องเต้ส่ายพระพักตร์ทอดถอนใจ “กลับมาก็ดีแล้ว ประเดี๋ยวก็ถึงวันครบรอบการสิ้นพระชนม์ของแม่เจ้า ปีนี้จัดให้ดี ๆ”
“อืม” ตู๋กูเยวี่ยพยักหน้า “เช่นนั้นท่านพ่อไม่สบายตรงที่ใด”
ฮ่องเต้ทรงพระสรวล “เจ้าหนูโง่นี่ ผู้ใดจะกล้าถามฮ่องเต้ทื่อแข็งเช่นนี้ว่าไม่สบายตรงที่ใด”
ตู๋กูเยวี่ยขมวดคิ้ว “ฮ่องเต้มิใช่คนหรือ”
ครานี้ พวกเฝิงเฉิงต่างคุกเข่าลงจริง ๆ กันหมดแล้ว
ฮ่องเต้โบกพระหัตถ์ให้ทุกคนออกไป “เจ้าดูเจ้าเถิด ทำเอาคนพวกนี้ตกใจกลัวเพียงใด”