ตอนที่ 206 เรื่องกลับเมืองหลวง

ตอนที่ 206 เรื่องกลับเมืองหลวง

จิ้นอ๋องยังมาไม่ถึง ฝ่าบาทและไทเฮาก็ทรงรอไม่ไหวเสียแล้ว

โดยเฉพาะฝ่าบาท ทรงเดินวนไปเวียนมาราวกับลาโม่แป้งอยู่หลายรอบ “ไปดูซิ เหตุใดยังมาไม่ถึงอีก”

ขันทีข้างพระวรกายวิ่งออกไปรุ่นแล้วรุ่นเล่า ยังไม่ทันได้กลับมารายงานด้วยซ้ำ

กระทั่งจวนจะถึงยามอู่ ขบวนของจิ้นอ๋องจึงเข้าเมืองมาในที่สุด

เมื่อรู้ว่าฝ่าบาททรงเร่งรัด ตู๋กูเยวี่ยจึงลงจากหลังม้าไปบอกกล่าวกับหลิ่วซื่อก่อน สั่งให้ขบวนรถค่อย ๆ เดินทางไป ส่วนตัวเขานั้นควบม้านำลิ่วไปก่อน

ครั้นกลับมาถึงในวัง ตู๋กูเยวี่ยสาวเท้ายาว ๆ กึ่งวิ่งเข้ามาแต่ไกล แล้วคุกเข่าลงเบื้องหน้าฝ่าบาทและไทเฮา “ข้ากลับมาแล้ว”

ไม่ได้คำนับตามธรรมเนียม และไม่ได้เอ่ยถ้อยคำเกรงอกเกรงใจอันใด มีเพียงสี่คำนี้เท่านั้น

ไทเฮาทรงลุกขึ้นประทับยืน “ดี ดี ดีจริง ๆ !”

ฝ่าบาทก็ทรงยินดียิ่งนัก “เจ้าเด็กเหลือขอนี่ ไปอยู่หลายปี ร่างกายกำยำขึ้นนี่!”