ตอนที่ 186 ใบเมเปิล

ตอนที่ 186 ใบเมเปิล

ช่างเป็นการโฆษณาประชาสัมพันธ์ที่ดียิ่งนักมิใช่หรือ

หากทำเองย่อมเป็นความกำเริบเสิบสาน ทว่าผู้อื่นเป็นคนทำ นั่นมิใช่การกินน้ำตาลเคลือบแล้วยิงลูกกระสุนปืนใหญ่สวนกลับไปหรอกหรือ

หลินปู้ถึงกับหัวเราะออกมา “แค่ก ๆ ผู้ใต้บังคับบัญชาทราบแล้ว ท่านโปรดวางใจ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาจะสั่งให้คนข้างล่างผ่อนมือลงบ้างขอรับ”

หากจับกุมคนได้หมดรวดเร็วถึงเพียงนี้ เช่นนั้นจะปล่อยให้กระจายข่าวลือออกไปได้อย่างไรเล่า

“ทว่าทางที่ดีควรจับตัวการใหญ่ไว้ให้ได้” อวี๋เจิงเอ่ย

“เรื่องนี้ผู้ใต้บังคับบัญชาทราบแล้ว ท่านโปรดวางใจ” หลินปู้เกาศีรษะ “เช่นนั้นผู้ใต้บังคับบัญชาขอตัวกลับก่อน การเดินทางเที่ยวนี้ท่านอ๋องทรงเหน็ดเหนื่อยแล้ว สมควรพักผ่อนให้สบายขอรับ”

ตู๋กูเยวี่ยพยักหน้า