เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 147 พรากจากกันคนละภพ
ทว่าตามแต่ช่วงวัย ล้วนแต่เป็นลวดลายแกะสลักที่แตกต่างกันไป
ตามธรรมเนียมเดิมนั้น ชายหญิงที่ยังมิได้แต่งงานย่อมไม่อาจเข้าสู่สุสานบรรพชนได้ ทว่ายามนี้ตระกูลอวี๋ที่ยืนยันแน่ชัดว่ายังมีชีวิตอยู่เหลือเพียงอวี๋เจิงคนเดียวแล้ว นางจึงตัดสินใจ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ต่อให้เป็นเด็กอายุเพียงไม่กี่ขวบ ก็ให้เข้าสู่สุสานบรรพชนได้เช่นเดียวกัน
คาดว่าคนในตระกูลก็คงจะไม่ขัดขวาง
นางคิดไว้แล้ว หากพวกเขาขัดขวาง นางก็จะเลือกพื้นที่ใหม่อีกแห่ง
อย่างไรเสียก็อยู่แค่ในเกาเหลียง ขอเพียงอยู่ไม่ไกลจากหลุมศพของบรรพชนตระกูลอวี๋ก็พอ
เดิมทีสายตระกูลของพวกเขาก็จากบ้านเกิดเมืองนอนมานานหลายปีแล้ว มิใช่ว่าจำเป็นต้องกลับไปยังสุสานบรรพชนแห่งนั้นให้ได้
ขอเพียงได้คืนสู่แผ่นดินเกิดก็เพียงพอแล้ว