กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 วันนั้น
ขอบตาของอวี๋เจิงแดงเรื่อ น้ำตาหยดร่วงลงจากคางโดยไม่รู้ตัว
เหล่าองครักษ์คอยสอดส่องทุกทิศทางอยู่ตลอดเวลา พวกเขามาที่นี่เพื่อปกป้องชายารองอวี๋
ดังนั้นเมื่อพวกเขากวาดสายตามองมาเป็นครั้งคราวแล้วเห็นชายารองอวี๋กำลังหลั่งน้ำตา ก็ทำได้เพียงรีบหันหน้าหนี
เฮ้อ เรื่องพรรค์นี้ พวกเขาย่อมรู้ดีว่าตนเองมาทำอะไร ทั้งครอบครัวของชายารองอวี๋ล้วนสิ้นชีวิตลงที่นี่ พอกลับมาที่นี่อีกครั้ง นางจะไม่โศกเศร้าได้อย่างไร
มีคำกล่าวหนึ่งว่า ยิ่งใกล้บ้านเกิดยิ่งขลาดกลัว
แม้ที่นี่จะไม่ใช่บ้านเกิดของนาง แต่ชีวิตของทุกคนในครอบครัวกลับทิ้งไว้ที่นี่ ย่อมทำให้คนขลาดกลัวยิ่งกว่าบ้านเกิดกระมัง
ยามนี้อวี๋เจิงมิได้คิดมากถึงเพียงนั้น ในห้วงคำนึงของนางล้วนมีแต่เรื่องหยุมหยิมของวันนั้นในอดีต