ตอนที่ 299 ขอบฟ้า

ตอนที่ 299 ขอบฟ้า

จงโจว หุบเขาสายน้ำยาว

จิตตระหนักรู้ของฉู่ซิงเฉินกวาดผ่าน นอกจากพบว่าทัศนียภาพไม่เลวแล้ว ก็ไม่มีของดีอันใด ความผันผวนของพลังวิญญาณไม่เข้มข้น ทั้งไม่มีสถานที่อันใดควรรค่าแก่การใส่ใจเป็นพิเศษ

การเดินทางเที่ยวนี้ถือว่าผ่อนคลายยิ่ง กล่าวว่าท่องเที่ยวชมธรรมชาติก็ไม่เกินเลยไปนัก

อย่างไรเสียก็ไม่มีเรื่องราวตาบอดใดกล้าเข้ามาหา ถึงอย่างไรยามที่ฉู่ซิงเฉินแขวนเหรียญตราเทียนเหยี่ยนไว้ ณ ตำแหน่งที่เด่นชัดที่สุดข้างเอว

อีกทั้งการค้นหาขอบเขตเป็นวงกว้าง ตัวมันเองก็คล้ายกับการชมทัศนียภาพอยู่บ้าง

ภายในขบวน โจวผิงก็มิใช่ตัวตนที่เป็นมนุษย์ปุถุชนเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป เขาผ่านการสั่งสอนอย่างละเอียดของชุยฮ่าว ก็นับว่าจำตัวอักษรที่ควรรู้ได้ครบถ้วนแล้ว