กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 298 ของแบบนี้มีอันตรายด้วยหรือ?
ยามเช้า
แสงรำไรสาดส่องลงมา
สันเขาบุปผายามอาทิตย์อุทัยมีงดงามเป็นพิเศษ
คณะของหลี่อิ่งหลิงสาวเท้าก้าวช้า ๆ ไปยังจุดที่จับตัวภูตบุปผาได้เมื่อคืนอีกครั้ง
หินวิญญาณและผลึกวิญญาณไม้ไม่อยู่แล้ว
ทว่าซานตงก็มิได้อยู่ที่นี่เช่นกัน
จางเมี่ยวอวี้สีหน้าแสดงความไม่พอใจเล็กน้อย เอ่ยว่า “เอาของไปแล้วก็หนี ภูตบุปผาน้อยช่างไม่จริงใจเอาเสียเลย”
“ธรรมชาติของภูตบุปผาเป็นคนระมัดระวังตัว การไม่มาก็เป็นเรื่องปกติ”
เซี่ยหลิงอวี้เอ่ยอธิบายอย่างไม่ใส่ใจ อย่างไรนางก็มั่นใจว่าหลี่อิ่งหลิงเองก็มิได้คิดว่าซานตงจะมานั่งยอง ๆ รออยู่ที่นี่จริง ๆ