เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 289 ไข่ใบนั้น!
เมืองอวี๋โจว ภายในสำนัก
หนิงเชียนเชียนหลับตาบำรุงจิต โคจรดูดซับพลังวิญญาณจากหินวิญญาณตรงหน้า
ชั่วครู่ต่อมา นางก็ลืมตาขึ้นด้วยใบหน้าสงบเรียบ
สัมผัสถึงการไหลเวียนของพลังวิญญาณในร่างที่แผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น คล้ายกับว่าชั่วขณะถัดไปจะสลายหายไปโดยสิ้นเชิง
นี่คือผลลัพธ์จากความพยายามมาเนิ่นนานของนาง
ตรงตามที่คุณพ่อของตนบอกไว้ ตนเองไม่ได้มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเซียนอันใด... รากวิญญาณก็เป็นรากวิญญาณชั้นเลวที่สุด เทียบเท่ากับไม่มี
ประมุขสำนักตนอย่างฉู่ซิงเฉินได้มอบเคล็ดวิชาจิตใจสำหรับการบำเพ็ญ ตลอดจนหินวิญญาณให้นางตั้งนานแล้ว
หลังจากเรื่องราวภายในสำนักเสร็จสิ้น นางก็จะเริ่มทำการบำเพ็ญ
ศิษย์ของประมุขสำนักตนความจริงแล้วไม่ต้องใช้หินวิญญาณในการบำเพ็ญภายในสำนัก ตามที่พวกเขากล่าวกัน ความเข้มข้นของปราณวิญญาณที่นี่สูงมากแล้ว สำหรับกลุ่มอัจฉริยะเช่นพวกเขา เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว