เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 220 ที่นี่มีสิ่งใดดีกัน?
หมู่บ้านหลินเจียโกว หลังฤดูเก็บเกี่ยวผ่านพ้น
ณ ผืนนาข้าวที่ถูกเก็บเกี่ยวไปแล้ว หลินลั่วอวี่วัยแปดขวบกุมถุงใบเล็กไว้ในมือ นางเดินเท้าเปล่าก้มหน้าค้นหาทุกชุ่นของผืนดิน
ค้นหารวงข้าวหรือเมล็ดข้าวที่ตกหล่นอยู่
แม้ผืนดินแห่งนี้จะถูกตระกูลผู้เป็นเจ้าของค้นไปแล้วอย่างน้อยสองรอบ จนนับว่ากวาดกวาดสะอาดยิ่งแล้ว แต่คนเรามักจะมีหลุดรอดไปเสมอ
หลินลั่วอวี่มิได้หวังว่าในนาจะมีรวงข้าวตกหล่น นางมุ่งหาเพียงเมล็ดข้าวที่กระจัดกระจายอยู่ในโคลนตมเป็นหลัก
การค้นหาต้องถี่ถ้วน ทว่าก็ต้องว่องไว ทุกครั้งหลังการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงเสร็จสิ้น จะมีการจุดไฟเผาตอข้าวทิ้งจนหมด นี่คือปุ๋ยแบบดั้งเดิมที่สุด เพื่อให้มั่นใจว่าปีหน้าจะยังคงมีผลผลิตที่ไม่เลว
แววตาของหลินลั่วอวี่เป็นประกาย ยื่นหัตถ์สอดเข้าไปในโคลน ไม่นานรวงข้าวรวงหนึ่งที่จมอยู่ในโคลนก็ถูกนางดึงขึ้นมา
แม้เมล็ดข้าวจะเปรอะเปื้อนโคลนไม่น้อย ทั้งยังมิอาจเรียกว่าเต่งตึง ทว่าในสายตาของหลินลั่วอวี่กลับคล้ายส่องสว่างเรืองรอง
หลินลั่วอวี่กดข่มความยินดีในใจไว้ เกลียดรวงข้าวรูดเอาเมล็ดข้าวทีละเมล็ด ๆ ยัดลงไปในถุงใบเล็กอย่างเร่งรีบ