กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 170 ข้าคิดว่าเจ้าเหมือนจะไม่เข้าใจความหมายของข้า
สายฝนกระหน่ำหนัก
ทุกคนในสำนักยามนี้ล้วนชุมนุมกันอยู่ภายในศาลาเล็กข้างสระน้ำ
เฉินไป๋ชิงต้มชา หลี่อิ่งหลิงดีดฉินบรรเลงเพลงอย่างง่ายได้สองสามท่อน นับว่าพอมีรสนิยมสุนทรีย์อยู่บ้างแล้ว
ลี่สิงเทียนไม่ต่างจากฉู่ซิงเฉิน ลิ้มรสไม่เป็นว่าชาดีอย่างไร เพียงแค่จิบเบา ๆ คำหนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้ารับด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
เน้นลีลาคล้ายจิบคล้ายลิ้มรส อย่างไรเสียก็ติดตามอาจารย์มานานถึงเพียงนี้ อย่างน้อยก็ควรได้เรียนรู้ระดับพื้นฐานมาบ้าง
หลินลั่วอวี่ซื่อตรงกว่ามาก สีหน้าดื่มไม่เป็นนั้นไม่เสแสร้งแกล้งทำเลยแม้แต่น้อย
มีเพียงชุยฮ่าวเท่านั้นที่เข้าใจเรื่องชาอย่างแท้จริง แม้แต่ท่วงท่าการดื่มชาก็แตกต่างอย่างสิ้นเชิง