เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 169 สำนักยังคงเป็นสำนักเดิม
ยามเที่ยงวัน
ยามนี้เป็นวันที่สามแล้วหลังจากที่ไป๋เสวียนหลิงออกเดินทางไป
ความเจ็บปวดของจางหย่วนซานบรรเทาลงไปมากแล้ว จากที่ทำได้เพียงนอนนิ่งไม่เคลื่อนไหว ก็เปลี่ยนเป็นพอจะยันกายลุกขึ้นนั่งได้บ้าง
คาดว่าคงอีกไม่นานเกินรอคงจะหายเป็นปกติ
เจินเหรินระดับแกนทองสามารถงดเว้นอาหารได้ ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงอาการของเขาที่มิรับประทานสิ่งใดเลยยังจะดีเสียกว่า
ดังนี้แล้วการดูแลจางหย่วนซานจึงง่ายดายยิ่งนัก ขอเพียงอาศัยช่วงที่ดวงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้า ลากเขาออกไปตากแดดสังเคราะห์แสงเสียหน่อยก็เป็นอันใช้ได้
แม้จะอัมพาตเคลื่อนไหวไม่ได้ ทว่าก็ช่วยให้เบาแรงไปได้มาก
ลี่สิงเทียนขนสิ่งของดี ๆ กลับมาไม่น้อยจริง ๆ มีครบครันตั้งแต่พืชวิญญาณไปจนถึงสมบัติเวทชิ้นเล็ก เดิมทีคิดว่าจะนำมาเติมเต็มส่วนที่ยังขาดแคลนของสำนัก