ตอนที่ 166 หัวเราะจนกระอักเลือด!

ตอนที่ 166 หัวเราะจนกระอักเลือด?!

ยามนี้ บรรยากาศเงียบสงบลงเล็กน้อย

จางหย่วนซานมองดูผู้บำเพ็ญแปลกหน้าระดับหลอมปราณตรงคนที่กำลังคารวะตนด้วยความรู้สึกไม่สบายใจนัก

เขาเลิ่กลั่กหันไปมองลี่สิงเทียนที่อยู่ข้างกาย แล้วส่งสายตาให้อย่างรวดเร็ว——นี่มัน... หมายความว่าอย่างไรกัน?

หรือว่าครานี้มิได้มาเพื่อรักษาโรค แต่มาเพื่อเข้าร่วมสำนักนิกายของท่าน?

ตัวคนยังมิทันได้เห็น ก็เอ่ยเรียกศิษย์พี่แล้วหรือ?

หัตถ์ของลี่สิงเทียนที่เตรียมจะหยิบของขวัญออกมา ยามนี้พลันชะงักไม่อาจหยิบออกมาได้เช่นกัน

หนิงเชียนเชียนจำแนกสถานการณ์ตรงหน้าได้อย่างรวดเร็ว จึงรีบไอออกมาเสียงดังหนักแน่นคำหนึ่ง