ตอนที่ 150 มนุษย์น่ากลัวยิ่งนัก

ตอนที่ 150 มนุษย์น่ากลัวยิ่งนัก

สันเขาอับโชค ภูเขาต้นกำเนิด

ภายในขุนเขาแห่งหนึ่ง ยามย่างเท้าเข้าสู่ถ้ำหินที่ถูกขุดเจาะเพียงไม่กี่ก้าว ก็สามารถเห็นไหสุราและท่อนกระดูกกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น

หู่ชี... ผู้นำในนามของสันเขาอับโชค ณ ยามนี้

บัดนี้ใบหน้าพยัคฆ์ของมันฉายแววทรุดโทรม ร่างใหญ่โตนั่งอยู่บนเก้าอี้ราชันหยาบ ๆ ที่สลักจากหิน

ความกลุ้มกังวลอันไร้ขอบเขตแผ่ซ่านเต็มดวงจิต พยัคฆ์ทอดดวงตาทั้งคู่มองไปยังใบหน้าจิ้งจอกเฒ่าที่มีสีหน้าขมขื่นไม่แพ้กันทางฝั่งซ้ายด้านล่าง

หู่ชีใช้น้ำเสียงกลุ้มใจ เอ่ยถามเชิงตำหนิอยู่บ้าง:

“ลูกคิดพัง เจ้าคิดคำนวณลูกคิดนี้ไม่ได้เรื่องเลยนะ ไหนเจ้าบอกว่าชูธวัชขึ้นมา หลอกลวงพวกอสูรมาสร้างตำหนักให้ข้า แล้ววันหน้าเรื่องจิปาถะทั้งหลายค่อยจัดสรรให้พวกมันทำอย่างไร?”