กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 142 ซุ่มโจมตี... หรือว่าเหยื่อล่อ?
ยามวิกาล
ชุยฮ้าวย่อตัวยอง ๆ อยู่ในพุ่มหญ้าสีเหลืองแห้ง เอ่ยถามหลินลั่วอวี่ข้างกายด้วยเสียงแผ่วเบา
“ศิษย์พี่หญิงสี่... พวกเราทำเช่นนี้จะได้ผลจริงหรือขอรับ”
หลินลั่วอวี่สีหน้าเรียบเฉยเอ่ยว่า “เจ้าคิดว่าไม่ได้ผล เช่นนั้นตอนเริ่มวางแผน เหตุใดไม่ยื่นข้อคัดค้านกับศิษย์พี่หญิงใหญ่เล่า”
ชุยฮ่าวทำตามหัวใจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “เอ่ยเช่นนี้ได้อย่างไร แน่นอนว่าเพราะไม่กล้าอย่างไรเล่า”
“เช่นนั้นตอนนี้เจ้ากล้าเปลี่ยนแผนกลางคันหรือ”
“ก็ไม่ค่อยกล้าขอรับ...”
“เช่นนั้นเจ้าจะเอ่ยเรื่องเหล่านี้ไปเพื่อประโยชน์อันใด”
“ย่อมเป็นการบ่นสักหน่อย เมื่อก่อนเวลาเจ้าทำงานไม่เคยบ่นผู้บังคับบัญชาบ้างเลยหรือ”