เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 104 น้ำเต้าฟื้นโลหิตที่อาจารย์หลอมขึ้น
หลังจากออกมาจากเรือนปั้นเสียน ฉู่ซิงเฉินก็ส่งศิษย์ของตนกลับไปยังศาลาโชคชะตาเพื่อให้พวกนางเก็บข้าวของก่อน
ส่วนตัวเขาก็หาข้ออ้างออกไปข้างนอกอย่างไม่ใส่ใจ ภายใต้สายตาอันอ่างออกได้ว่า ‘ข้าเข้าใจดี’ ของหลี่อิ่งหลิง
สุสานรวมศพ
คนงานไม่น้อยกำลังซ่อมแซมพื้นที่โดยรอบ เนื่องจากหาโครงกระดูกไม่พบ เจิ้งเซียวเฟิงจึงตัดสินใจซ่อมแซมทั้งหมด แล้วสุดท้ายค่อยตั้งศิลาจารึกขนาดใหญ่ขึ้นมา
ทำเช่นนี้ถือว่าดูดีขึ้นมาหน่อย อย่างไรเสียก็คงไม่อาจพลิกค้นโครงกระดูกและศพในสุสานรวมศพจนถ้วนทั่ว นั่นออกจะดูไม่งามเกินไป
ถือเสียว่าได้ทำความดีเรื่องหนึ่งก็แล้วกัน
บนแอ่งเขาที่หลี่อิ่งหลิงเคยอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้ มีร่างสองร่างยืนสงบอยู่
เจิ้งเซียวเฟิงป้องมือหันหน้าไปทางฉู่ซิงเฉินแล้วกล่าวว่า