กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 103 ยามที่ศิษย์พี่อยากกลับบ้าน
เมื่อสำนักเทียนเหยี่ยนออกตัวกล่าวคำสรุปปิดท้าย
สำนักอื่น ๆ กระจ่างแจ้งขึ้นมา อีกทั้งไม่พุ่งความสนใจไปที่พวกฉู่ซิงเฉินอีกต่อไป
ทุกสิ่งไม่หวาดกลัวว่าเจ้าจะยอมรับ ยิ่งกลัวว่าเจ้าจะไม่ยอมรับเสียมากกว่า
ในเมื่อมีสำนักเทียนเหยี่ยนออกมารับประกัน เช่นนั้นก็ไม่นับเป็นสัตว์ประหลาดที่สืบหาความเป็นมาไม่ได้
ขั้นตอนของงานเลี้ยงค่อนข้างเรียบง่าย ความจริงฉู่ซิงเฉินได้อ่านข้อควรระวังที่ชิวหลิงเขียนไว้จริง ๆ
ด้านบนโดยพื้นฐานแล้วเป็นเรื่องมารยาททั่วไป เรื่องที่ค่อนข้างหยาบคายอย่างการห้ามด่าทอผู้คนต่อหน้าโถง
อาจเป็นเพราะความประทับใจเมื่อแรกเข้าเมืองดูจองหองเกินไป เรื่องนี้จะโทษผู้อื่นก็ไม่ได้
สำรับอาหารและการแสดงทยอยขึ้นมาตามลำดับ นอกจากจ้าวเสวียนคารวะสุราสองจอกในบางช่วงเวลาแล้ว ก็ไม่มีหัวข้อสนทนาใดอีก
ทว่ายามเผชิญหน้ากับสำรับอาหารอันเลิศรส ผู้ที่จับตะเกียบโดยพื้นฐานแล้วมีเพียงฝ่ายของฉู่ซิงเฉินเท่านั้น