กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 52 จดหมายเหตุจุดเริ่มต้นอารามพุทธฉานหลิน
หิมะตกหนัก ภายในโถงใหญ่แห่งอารามพุทธฉานหลิน
ยามนี้พระพุทธรูปภายในโถงยังดูค่อนข้างเก่าทรุดโทรม หัตถ์ทองคำที่พระศากยมุนียื่นออกมาสีลอกร่อนหมดแล้ว ทว่าในฤดูหนาวอันอ้างว้างอารามป่าเซนแม้แต่ข้าวก็ยังไม่มีจะกิน จะเอาเวลาที่ไหนไปใส่ใจเรื่องที่พระศากยมุนีสีลอกไปชั้นหนึ่งกัน
หยวนคงวัยห้าขวบนั่งอยู่บนเบาะรองนั่งในโถงใหญ่พลางสูดน้ำมูก พลิกอ่านพระสูตรพุทธะในมือไปมา
พระสูตรพุทธะเล่มนี้ตนอ่านมาครึ่งปีแล้ว ด้วยหัวสมองอันเฉลียวฉลาดของตน ตำราเล่มนี้ท่องถอยหลังได้ตั้งนานแล้ว
แต่ศิษย์พี่เจ้าอาวาสกลับยังคงนั่งยองๆ อยู่ข้างกายตนทุกวัน สวดส่องไม่หยุดหย่อน จริงๆ เลย ไม่เข้าใจเลยว่าเจ้าอาวาสกำลังคิดอะไรอยู่
เขาฟุดฟิดสองทีพบว่าจมูกน้อยๆ ของตนสูดไว้ไม่ไหวแล้ว สายตาสำรวจเจ้าอาวาสที่ดูเหมือนหลับแต่ไม่หลับข้างกายอย่างระมัดระวัง