เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 8 ยอมถอยแต่แรกไม่ใช่เรื่องปกติหรอกหรือ
สายตาของผู้อาวุโสสองบนชั้นสองกวาดมองฉู่ซิงเฉินที่เพิ่งเอ่ยปากอย่างรวดเร็ว เมื่อไม่สามารถสัมผัสถึงตบะของชายหนุ่มเค้าโครงหน้าหล่อเหลาผู้นี้ได้ สีหน้าบนใบหน้าก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปในที่สุด:
“สหายเต๋ารายนี้คือ?”
ฉู่ซิงเฉินส่ายหน้าเบา ๆ หยิบตะเกียบด้านข้างขึ้นมา แล้วยื่นออกไปเบา ๆ ด้านหน้า
ปราณกระบี่อันเร้นลับยากล้ำลึกพลุ่งพล่านออกจากตะเกียบอย่างบ้าคลั่ง ปราณกระบี่ควบคู่พลังวิญญาณควบแน่นเป็นมังกรขาวตัวน้อยพันเกี่ยวเลื้อยไหลอยู่บนตะเกียบ
นี่คือพลังอิทธิฤทธิ์รึ?
ผู้อาวุโสสองกดข่มความตระหนกในใจ สูดหายใจเข้าลึก ๆ ท่าทีแปรเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลงอย่างรวดเร็วพร้อมป้องมือเอ่ย: "คนผู้นี้คือศิษย์ทรยศแห่งสำนักชิงเฟิงของข้า อีกทั้งยังทำร้ายคนในนิกายข้า สหายเต๋า ตามเหตุและผลแล้วท่านไม่ควรขัดขวางข้าถึงจะถูก"