กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 6 แม่แบบตัวเอก!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกระบี่ไม้ที่จ่อตรงลำคอ
ลี่สิงเทียนยินยอมขอมอบกายถ่อถอยโดยไม่ลังเล ชาติก่อนตอนอยู่สำนักก็ใช่ว่าจะยอมจำนนน้อยเสียเมื่อไหร่ สองมือยกขึ้นสูงพลางเอ่ยว่า
“ข้าไม่ใช่ คนเหล่านั้นที่เจ้าเอ่ยถึงข้าล้วนไม่รู้จัก”
หลี่อิ่งหลิงสายตาควบแน่น เอ่ยเสียงเย็นชาว่า “เช่นนั้นเจ้ามาทำอะไรที่นี่”
ห้วงคิดของลี่สิงเทียนหมุนแล่นอย่างรวดเร็ว กำลังครุ่นคิดหาข้ออ้างใดมากลบเกลื่อน
ทิศทางของอารามพลันมีเสียงหนึ่งแว่วดังมาจากที่ไกลๆ
“ต้องเป็นเพราะสำนักนิกายของพวกเรามีชื่อเสียงเลื่องลือไกลแล้วเป็นแน่ ชายหนุ่มผู้มีความสามารถท่านนี้ต้องตั้งใจมาเข้าร่วมสำนักของพวกเราใช่หรือไม่”
ลี่สิงเทียนเหลียวมองไป พบชายหนุ่มรูปงามสวมชุดนักพรตหลุดลุ่ยพิงอยู่ข้างประตู กำลังมองตนด้วยรอยยิ้มเปี่ยมใบหน้า