กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 4 เจ้าคนบ้าเอ๊ย! กล้าดีอย่างไรมาขโมยสมุนไพรฟื้นหยางของเปิ่นจั้ว?!
มองถุงผ้ากระสอบในมือที่ถูกยัดเข้ามาอย่างกะทันหัน
มาถึงขั้นนี้แล้ว หลี่อิ่งหลิงก็มิใช่คนโง่ทึ่มจริง ๆ
มีหรือจะไม่รู้ว่านี่คือสวนสมุนไพรของสำนักอื่น
ในฐานะสตรีสูงศักดิ์จากตระกูลใหญ่ผู้ได้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี การลักขโมยเช่นนี้ถือเป็นการท้าทายขีดจำกัดในใจยิ่งนัก!
หลี่อิ่งหลิงตั้งท่าจะเอ่ยปากถาม
ทว่ากลับถูกท่าทางส่งสัญญาณให้เงียบเสียงของฉู่ซิงเฉินทำเอาตกใจ จนต้องหุบปากลงอีกครั้ง
ฉู่ซิงเฉินรีบเอ่ยเสียงเบา “เบาเสียงหน่อย อย่าปลุกสหายร่วมอุดมการณ์ที่หลับอยู่ข้างใน! รีบไป เห็นอะไรก็หยิบอันนั้น!”
ถุงในมือ พืชวิญญาณข้างใน และคำกำชับของอาจารย์!
ณ ยามนี้ ธนูบนสายจำเป็นต้องปลดปล่อยแล้ว!