เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 2 พระสูตรวารีนี้ถูกแก้ไขไปถึงสิบเจ็ดฉบับแล้วหรือ?
คำขออันไร้เหตุผลของหลี่อิ่งหลิงย่อมถูกฉู่ซิงเฉินโต้แย้งกลับไป
เคล็ดวิชาจิตใจที่ระบบมอบให้นั้นล้วนเป็นวรยุทธ์การบำเพ็ญที่สามารถบรรลุเป็นเซียนได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ทั้งยังเป็นประเภทที่สอดรับกับรากวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกด้วย
แม้แต่นิกายเซียนใหญ่ก็ใช่ว่าจะมี ให้หลี่อิ่งหลิงได้บำเพ็ญก็นับว่าแอบดีใจจนยิ้มกริ่มได้แล้ว ยังกล้าเลือกมากอีก
ที่สำคัญคือตนเองก็ไม่มีเคล็ดวิชาจิตใจบำเพ็ญเซียนอื่นให้ยัยหนูนี่ฝึกฝนแล้ว
ยามค่ำคืน
หลี่อิ่งหลิงนอนอยู่บนแผ่นไม้เย็นเยือก ปราศจากหมอนนุ่มนิ่มที่บ้าน นางข่มตาข่มใจให้นอนหลับได้ยากยิ่งนัก
แม้บนเรือนร่างจะสวมเสื้อผ้า แต่หากไม่มีผ้าห่มคลุมท้องน้อยของตนเอง นางก็รู้สึกไม่สบายตัวไปทั้งร่าง
หลี่อิ่งหลิงเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา “อาจารย์”