กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 กำลังจะออกเดินทาง สภาพน่าเวทนาของตระกูลเซียว
“ฝ่ามือฝานปิดฟ้า?”
“ยังสู้หัตถ์เด็ดดาวมหาบรรพ์ไม่ได้เลย”
เฉินฝานพึมพำอยู่สองสามคำ ก่อนโบกมือให้ทั้งสี่คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ “มอบฉายากันแล้ว ข้าไปก่อนละ”
พูดจบ เฉินฝานก็หันหลังเตรียมจะจากไป เขาเหลือบมองคนบนเวทีที่คุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ แล้วหัวเราะลั่น
“ครั้งนี้ถือว่าข้าเฉินฝานโชคดีไป”
“ทุกท่านก็ค่อย ๆ ชิงที่สองกันไปแล้วกัน”
ผู้บำเพ็ญหลายหมื่นคนที่ชมการต่อสู้อยู่ด้านล่างได้ยินแล้วก็ถึงกับเหงื่อตก
โชคดี?
ใช้มือเดียวกดเหล่ายอดอัจฉริยะจนเงยหน้าไม่ขึ้น แบบนี้เรียกว่าโชคดีด้วยหรือ?