เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 มอบเกราะเจียวเขียว หนึ่งคนหนึ่งลาคุกเข่าขอบคุณอาจารย์
ชายสวมชุดเขียวยืนนิ่งอยู่บนยอดปราณม่วง ชุดของเขาพลิ้วเบาๆ ตามลม ท่าทางสงบและสง่างามเหมือนต้นสนที่ยืนต้นสูงเด่นอยู่เพียงลำพัง
บนชุดเขียวปักลายเมฆกับนกกระเรียนร่ายรำ พอมีแสงอรุณที่ขอบฟ้าเป็นฉากหลัง ก็ยิ่งทำให้เขาดูสง่างามเหนือคนทั่วไป
เขามองไกลออกไปยังภูเขาที่ทอดตัวสลับกัน แล้วก้มมองผู้คนเบื้องล่าง ราวกับว่าปราณแห่งวิถีกระบี่ทั้งหมดระหว่างฟ้าดินมารวมอยู่ในร่างใต้ชุดเขียวนั้น ชวนให้คนที่พบเห็นรู้สึกเลื่อมใสอย่างยิ่ง
‘เจ้าหนูนี่มาได้ยังไง?’
หลี่ฉางเซิงเดินไปหาเฉินฝานกับลาสองที่มาถึงยอดปราณม่วง ในใจรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
‘หรือว่าจะไปก่อเรื่องอะไรมาอีก?’
รอบข้างมีไผ่เขียวไหวตามลม ต้นไม้เก่าแก่สูงเสียดฟ้า ดอกไม้และพืชหายากต่างอวดสีสันแข่งกัน