กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 ความลำบากใจ
“พี่เข่ออวิ๋นพูดถึงพี่ชายฉันแบบนั้น ถ้าเขารู้เข้าเดี๋ยวก็หาเรื่องพี่อีก”
เสียงของอี้ผิงผ่อนคลายลงกว่าครู่ก่อนเล็กน้อย
เข่ออวิ๋นเลื่อนขนมไหว้พระจันทร์ไส้ซูจื่อที่นำมาด้วยไปตรงหน้าเธอ แล้วหยิบขึ้นมากัดหนึ่งคำ
เข่ออวิ๋นเลื่อนขนมไหว้พระจันทร์งาดำที่เอามาให้เข้าไปตรงหน้า หยิบขึ้นมากัดหนึ่งชิ้นเช่นกัน
เคี้ยวสองสามทีแล้วกลืนลงไป
“เขาจะหาเรื่องก็หาไป”
“แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าหรอก”
“ถ้าตอนนั้นพี่ชายเธอมีความรับผิดชอบได้สักครึ่งหนึ่งของกู้เฉาหลิน ฉันกับเขาก็คงไม่มาถึงจุดนี้”
“ถ้าตอนนั้นพี่ชายเธอมีความรับผิดชอบได้สักครึ่งของกู้เฉาหลิน ฉันกับเขาคงไม่ต้องมาถึงจุดนี้”