กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244 ฉันชื่อสือเหล่ย อากาศในคุกใต้ดินทั้งชื้นทั้งหนาว ปะปนด้วยกลิ่นสนิมเหล็ก เชื้อรา และคาวเลือด
หรูผิงขดตัวอยู่บนกองฟางตรงมุมห้อง เจ็บระบมไปทุกส่วนของร่างกาย
โซ่ที่ข้อมือเสียดสีจนหนังถลอก เผยให้เห็นเนื้ออ่อนสีชมพู แล้วมีสะเก็ดเลือดสีน้ำตาลคล้ำเกาะทับ