กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238 กู้เฉาหลินดูแลอี้ผิงที่เมามาย กู้หลินอันชะงักไป
เขาหันกลับมา เดินกลับมาหยุดตรงหน้าเธอ ก้มมองมือที่กำลังชักกลับ “ขอดูหน่อย”
ฟางอวี๋ซ่อนมือไว้ด้านหลังเล็กน้อย “ไม่ต้อง ฉันจัดการเอง”
กู้หลินอันยังยื่นมือรออยู่ที่เดิม “เธอใช้มือซ้ายแคะมือขวา จะเอาออกได้หรือ?”
ฟางอวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือข้างนั้นออกมา
กู้หลินอันจับข้อมือเธอไว้เบา ๆ บนนิ้วมีแผลเล็ก ๆ อยู่จริงด้วย
ขอบแผลแดงจาง ๆ ไม่ลึก
เขาพลิกฝ่ามือเธอขึ้น ก้มมองอยู่ครู่หนึ่ง “เสี้ยนตำตรงไหน?”
ฟางอวี๋ตอบ “ปลายนิ้วกลาง”
กู้หลินอันเห็นเสี้ยนไม้เล็ก ๆ ฝังอยู่ในเนื้อ ปลายเสี้ยนโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง