กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 เหอซูหวนขาขาด
โรงพยาบาลหนานจิง
เหอซูหวนนอนพิงเตียงคนไข้ ผ้าห่มคลุมถึงอก บริเวณขาซ้ายว่างเปล่า ผ้าห่มยุบลงไปเป็นแอ่ง
ใบหน้าของเขาซีดเทา ริมฝีปากแห้งแตก
แม่เหอนั่งข้างเตียง ดวงตาบวมแดง มองเขาอยู่
แววตาเต็มไปด้วยความปวดใจ
พ่อเหอยืนหันหลังให้เตียงอยู่ข้างหน้าต่าง มองจากเงาสะท้อนบนกระจกเห็นไหล่ของเขาสั่นน้อย ๆ