กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 จดหมายจากแม่ของจ้าวเฉิง
จั่วหลินอันพาดผ้าขนหนูไว้บนขอบอ่างน้ำ พอเงยหน้าก็สบสายตาเธอที่มองมาพอดี เขาชะงักไปเล็กน้อย “มีอะไรเหรอ?”
อี้ผิงบอกว่า “ไม่มีอะไร หลังนายโดนลวกจนแดงแล้ว ต้องทายาหน่อย”
จั่วหลินอันก้มมองไปทางหัวไหล่ตัวเอง ได้แต่คาดเดาจากความรู้สึก “อีก 2 วันก็หายแล้ว ไม่เป็นไรหรอก”
“ปานแต่กำเนิดตรงคอนายนั่น มีมาตั้งแต่เด็กเลยเหรอ?”
จั่วหลินอันกำลังเติมน้ำลงในหม้อ พอได้ยินคำถามของเธอก็ชะงัก “ปานแต่กำเนิด?”
เขายกมือคลำบริเวณท้ายทอย ราวกับตัวเขาเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่ารอยนั้นมีหน้าตาอย่างไร