กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 อี้ผิงเปิดโปงซ่งหว่านชิง
ตอนอี้ผิงลงจากเวที ซ่งหว่านชิงก็เดินเข้ามาจากประตูพอดี
เธอสวมชุดกระโปรงสีม่วงอ่อน ผมดัดเป็นลอนตามแฟชั่นล่าสุด สวมต่างหูไข่มุกคู่หนึ่ง
“อี้ผิง!”
ซ่งหว่านชิงยิ้มเดินเข้ามา น้ำเสียงหวานราวกับเพิ่งตักออกมาจากโหลน้ำผึ้ง “ไม่ได้เจอกันตั้งนาน คุณดูสดใสดีจริง”
อี้ผิงยิ้มตอบอย่างลงตัว “รุ่นพี่หญิงซ่งชอบล้อเล่นจริง ๆ ก่อนปิดเทอมฤดูร้อนเมื่อไม่กี่วันก่อน เรายังเจอกันทุกวันอยู่เลย”
ทั้งสองยืนหันหน้าเข้าหากัน ห่างกันไม่ถึงสองก้าว ต่างคนต่างยิ้ม
แต่ภายใต้รอยยิ้มนั้น ต่างฝ่ายต่างซ่อนความคิดของตนไว้
ท่านห้าฉินเอนกายอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือที่อยู่ไกลออกไป มือคีบซิการ์ไว้พลางหรี่ตามองภาพตรงหน้า
ดวงตาหลังแว่นกรอบกลมคู่นั้นไม่ใหญ่ แต่เห็นทุกอย่างชัดเจน