กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 อย่าเชื่อคำหลอกลวงของผู้ชาย ฟู่เหวินเพ่ยยืนนิ่งอยู่กับที่
เธอมองเว่ยกวงสงคุกเข่าอยู่แทบเท้าลู่เจิ้นหัว
“ท่านผู้การ ผมไม่ได้ชอบเธอจริง ๆ!”
“เธอมันก็แค่ผู้หญิงแพศยา!”
“ที่ผมคุยกับเธอในร้านก็เพราะเห็นแก่ธุรกิจ”
“เธอเป็นแค่อนุภรรยาคนหนึ่ง ผมจะชอบเธอจริงใจได้ยังไง คุณลองคิดดูสิ แม้เว่ยกวงสงอย่างผมจะไม่ถึงขั้นร่ำรวยมหาศาล แต่ก็ไม่ถึงกับ...”
เสียงของเขาพลันขาดหายไป
เพราะฟู่เหวินเพ่ยลุกขึ้นยืนแล้ว
เธอยืนมองเว่ยกวงสง สีหน้าราวกับกำลังมองคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
“เว่ยกวงสง”