กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 ซินผิงโกหก
ลู่เจิ้นหัวชะงัก “อะไรนะ?” “ฉันเป็นคนให้แม่ไป”
ซินผิงเงยหน้า น้ำตาคลออยู่ในเบ้าตาแล้ว แต่น้ำเสียงกลับมั่นคง มั่นคงเสียจนตัวเธอเองยังประหลาดใจ “ผู้ชายคนนั้น ฉันเป็นคนให้เขาไปหาแม่”
ลู่เจิ้นหัวจ้องลูกสาว แส้ม้าในมือค่อย ๆ ลดลง
ซินผิงสูดลมหายใจลึก สมองคิดคำพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว