กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel Noises
บทที่ 8 สุขสันต์จอมปลอม ใต้เท้าตัวจริง!
พรสวรรค์งั้นเหรอ?
ระหว่างนั่งรถประจำทางกลับบ้าน เฉิงเหย่คอยนวดคลึงซี่โครงที่ปวดร้าว ลามไปถึงหน้าท้อง ท่อนแขน และต้นขา...
ช่างเถอะ เอาเป็นว่ามันไม่มีตรงไหนในร่างกายที่ไม่ปวดร้าวเลยจริงๆ
“นี่มันพรสวรรค์ที่ไหนกัน นี่มันคือหยาดเหงื่อแรงกาย และความพยายามของฉันล้วนๆ ต่างหาก!”
มุมปากของเฉิงเหย่กระตุกยิ้มขึ้นมา
แม้จะเหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่เขาก็มีความสุข
เมื่อเทียบกับการย่ำอยู่กับที่ไปวันๆ ถ้าการยอมเจ็บปวดทรมานสักหน่อยจะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้มากขนาดนี้ ถ้างั้นจะยอมเจ็บตัวเพิ่มขึ้นอีกนิดจะเป็นอะไรไป!
ทว่าเขาก็ลอบตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ว่าจะต้องรีบหาทักษะที่ช่วยฟื้นฟูสภาพร่างกายได้อย่างรวดเร็วมาให้ได้โดยเร็วที่สุด
มิฉะนั้นต่อให้มีพลังต่อสู้แข็งแกร่งขึ้น ก็คงเป็นได้แค่ 'ยอดชายห้าวินาที' เท่านั้น พอสู้จบหนึ่งยกก็ต้องนอนพักไปอีกครึ่งค่อนวันถึงจะฟื้นตัว