กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แม่เซียววางเสื้อผ้าในมือลง เงยหน้ามองลูกสาว น้ำตาก็ไหลพรากออกมา
เซียวเข่อฉิงขมวดคิ้วแน่น รีบเดินเข้าไปกุมมือแม่แล้วปลอบว่า “แม่คะ อย่าร้องไห้สิคะ! ครั้งหน้าฉันจะไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือยแล้ว ดีไหมคะ?”
แม่เซียวได้ยินดังนั้นก็ร้องไห้เสียงดังยิ่งกว่าเดิม เซียวจวิ้นเจี๋ยคิดจะล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาจากตัว ถึงได้พบว่าไม่มีผ้าเช็ดหน้าเหลืออยู่แล้ว ครั้งก่อนให้เฉียวซานซานไปใช้
เซียวจวิ้นเจี๋ยกล่าวอย่างกลัดกลุ้มว่า “แม่ครับ อย่าร้องเลยครับ ทั้งหมดเป็นความผิดผมเอง น้องสาวเธอไม่รู้เรื่องอะไรหรอกครับ เป็นผมเองที่เป็นพี่ใหญ่ที่ไม่เอาไหน”