กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงเห็นลู่ถิงขนของลงมาจนหมด จึงยอมถอดกระติกน้ำที่สะพายอยู่ลงมา คงเพราะกินอาหารพะโล้กับเนื้อย่างไป เธอจึงดื่มไปหลายอึกกว่าจะหายกระหาย
ลู่ถิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ สายตาจับจ้องไปที่เธอขณะดื่มน้ำอย่างไม่วางตา เผยให้เห็นลำคอระหง แม้จะสวมเสื้อคลุมอยู่ แต่ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้วว่าเอวของเธอนั้นบางและอ่อนนุ่มเพียงใด
เซียวเข่อฉิงวางกระติกน้ำลงในมือ เผลอมองไปทางลู่ถิง เห็นเขากำลังมองเธออย่างสนใจ ทั้งสองสบตากัน
ลู่ถิงลุกขึ้นยืนกะทันหัน เดินไปหยุดข้างเซียวเข่อฉิง มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย “ไม่แบ่งผมดื่มบ้างเหรอ? ผมเองก็กำลังหิวน้ำพอดี”