กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อสบเข้ากับดวงตาอันลุ่มลึกของชายหนุ่ม เธอจึงเอ่ยขึ้นว่า “พี่ลู่ ฉันอยากจะบอกเรื่องหนึ่งกับนาย นายจะเชื่อฉันไหม”
ลู่ถิงได้ยินดังนั้น คิ้วก็เลิกขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มขึ้นบาง ๆ “เธอพูดอะไรไร้สาระแบบนี้ ฉันต้องเชื่อเธออยู่แล้วสิ! ว่ามาเถอะ มีเรื่องอะไรเหรอ”
เซียวเข่อฉิงถามว่า “พี่ลู่ ตอนนี้ตอนเช้านายยังวิ่งอยู่ไหม แล้วยังวิ่งอยู่ริมแม่น้ำหรือเปล่า”
ลู่ถิงได้ยินเข้า สายตาอันลุ่มลึกก็ทอดมองลงมาที่ตัวเธอ “เธอคงไม่ใช่ว่าสืบจนรู้ชัดแล้วอยากจะหลบหน้าฉันอีกหรอกนะ”
เซียวเข่อฉิงถูกแทงใจดำเข้า ก็รู้สึกผิดอยู่ในใจบ้างจึงพูดว่า “ฉันไม่ได้หลบหน้านายสักหน่อย รีบตอบฉันมาสิ ถ้าไม่ตอบฉันจะไปแล้วนะ”