กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แล้วพี่ชายของเธอจะทำยังไงล่ะ? เซียวเข่อฉิงจึงเดินไปนั่งลงที่ที่นั่งว่างข้าง ๆ ถังหราน
ถังหรานกำลังอุ้มเด็กในอ้อมอกพลอยปลอบโยน ย่อมไม่ทันสังเกตคนข้างกาย รู้เพียงแต่ว่าเป็นหญิงสาวที่สวยมากคนหนึ่ง
เซียวเข่อฉิงมองดูเด็กตัวไม่โตนัก แค่ 2 ขวบกว่าเท่านั้น กำลังร้องไห้อยู่ ส่วนถังหรานก็ปลอบเสียงเบา “เสี่ยวเป่าเด็กดี ไม่ร้องนะ เดี๋ยวแม่ลงจากรถแล้วจะซื้อลูกอมให้เสี่ยวเป่า ดีไหม?”
เซียวเข่อฉิงแน่ใจแล้วว่าพี่หรานแต่งงานแล้ว เมื่อเห็นเด็กร้องไห้ เธอจึงหยิบลูกอมนมกระต่ายขาวสองสามเม็ดออกมาจากกระเป๋าของตนแล้วยื่นส่งไปให้
ถังหรานถึงได้หันมามองเธอ และจ้องมองอยู่นานทีเดียว
เซียวเข่อฉิงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “พี่หราน จำกันไม่ได้แล้วเหรอ?”