กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวเข่อฉิงกลับเข้าห้องแล้วนั่งลงที่โต๊ะ นิ้วมือค่อย ๆ แตะไปที่ริมฝีปากของเธอ เขาจูบเก่งขนาดนี้ได้อย่างไรกัน หรือว่าก่อนหน้านี้เขาเคยจูบกับคนอื่นมาแล้ว?
พอคิดถึงตรงนี้ เซียวเข่อฉิงก็ส่ายหัว ขับไล่ภาพที่ลู่ถิงจูบเธอออกไปจากหัวทั้งหมด
ความรู้สึกแบบนี้น่ารำคาญจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะรู้จุดจบจากในหนังสือ เธอคงพิจารณาเขาอย่างจริงจังแน่ ๆ
วันรุ่งขึ้น ก็เป็นวันที่ต้องพบกับเจียงฉีแล้ว
ใกล้เที่ยงวัน แสงแดดลอดผ่านชั้นเมฆที่เบาบางลงมา สาดลงบนผืนแผ่นดิน นำพาความอบอุ่นมาเล็กน้อย อารมณ์ของเซียวเข่อฉิงก็เหมือนแสงแดดอันสดใสนี้นั่นแหละ เปี่ยมสุขเป็นพิเศษ