กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดินออกจากโรงภาพยนตร์ ลู่ถิงปล่อยมือที่นุ่มนวลละเอียดอ่อนนั้นอย่างอาลัยอาวรณ์ พลางยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู “เรากินข้าวเย็นกันก่อนแล้วค่อยกลับเถอะ! ไม่งั้นกว่าจะกลับก็ดึกไปหน่อย”
เซียวเข่อฉิงเห็นว่าข้อเสนอของลู่ถิงเข้าทีดี จึงตอบตกลง “ได้ งั้นเราก็ไปภัตตาคารของรัฐกันเถอะ! อาหารที่นั่นอร่อยใช้ได้เลย”
“ได้” ลู่ถิงยิ้มพลางพูด
พอเข้าไปในภัตตาคารของรัฐ ช่วงนี้คนที่มากินข้าวก็ยังเยอะอยู่
ลู่ถิงมองเซียวเข่อฉิง ส่งสัญญาณให้เธอสั่งอาหาร
เซียวเข่อฉิงมองไปที่ป้ายรายการอาหาร “ปลาตุ๋นซีอิ๊วก็แล้วกัน! ที่เหลือพี่สั่งเองเลย”
ลู่ถิง “ปลาตุ๋นซีอิ๊ว หมูผัดเสฉวน ซุปสามสหาย แตงกวาผัด แค่นี้พอไหม”