บทที่ 94: จับไว้ไม่ได้ รั้งไว้ไม่อยู่

บทที่ 94: จับไว้ไม่ได้ รั้งไว้ไม่อยู่

หวังเจี้ยนกั๋วรู้ตัวดีว่าตัวเองหัวโบราณและอารมณ์ร้อน

เขาไม่ได้อ่อนโยนกับนักเรียนเท่าไรนัก ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับนักเรียนก็ไม่ค่อยดีเช่นกัน

แต่เขายังคงมีความรับผิดชอบในฐานะครูอยู่เสมอ

เขาอยากปกป้องนักเรียน

แต่คนที่มีความคิดเช่นนี้กลับได้รับการปกป้องจากเหล่านักเรียน จนมีชีวิตอยู่มาถึงตอนนี้

ที่จริงแล้ว เมื่อเทียบกับการที่ตัวเองต้องตาย เขากลัวว่านักเรียนจะตายมากกว่า

เฉินเยี่ยนเป็นนักเรียนที่สร้างความประทับใจให้เขามากที่สุดคนหนึ่งในชีวิต

ก่อนเกมจะมาเยือน เขาก็ใส่ใจเฉินเยี่ยนเป็นอย่างมากแล้ว

นิสัยของเฉินเยี่ยนแย่ยิ่งกว่าเขาเสียอีก จนทำให้นักเรียนคนอื่นๆ พากันเกลียดชัง